hiçbirşey böyle konuşup, uzaktan bakıp bakıp ahkam kesmek kadar kolay değil. konuşmak en kolayı. tuzu kuru olan, senin içinde olduğun şeyi anlar mı. hep konuşmak kolay ama başa gelince konuşmak o kadar kolay olmuyor. başa gelen çekilirmiş. öyle de çekiliyor ki.. ama trajediye dönüştürmemek lazım. bizler hemen bir veryansın ediyoruz. ve o anlarda ki çaresizliğimiz,acizliğimiz o kadar bariz ki. diğer zamanlarda oldukça dik duruşlarımız, havalı hallerimiz, tüm dünyayı küçümseyici bakışlarımız o dert,sıkıntı anında devam edemiyor. hemen yerlere kapaklanıyoruz. gelebilecek yardımlara odaklanıyoruz. insan. aciz. çoğu zaman bu güçsüzlüğü ile de zavallı. bir yaratılmış olduğumuzu bu zamanlarda anlıyoruz. oysa normal akış içerisinde küçüklü büyüklü tüm dağları biz yaratmış gibi bi tavır içerisindeyiz. ama başımıza bi olay geliyor ve ne olduğumuz ortaya çıkıyor böylece.
insan.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder