ne denilegelinmiş; "forgive me"

uyum süreçleri. bir yerden başka bir yere gidiş. gittiğin her yerde kendini ayrı ayrı keşfediş. nerede olduğunu veya olmadığını farkediş.

anlıyorum ki yolun sonuna kadar sıkı sıkı tutunmalı o ipe. en güzel renk sibğatullah değil mi zaten.


ahlaki zaaflar, kafa karışıklıkları, kalb hastalıkları. hepsi de "ben"den kaynaklanan.
ve insan yine,yeniden,again and again eğitime tâbi kılınan.

kim kimden razı.

ve Allahım, ben seni anmıyorsam, beni anan kim.

hikmetine bir sual yönlendir bakalım.

akıl!

akıl!

ölçü,denge,bilme.

had bilme.
çap bilme.

hep ve her kendini bilme.




{ben bu sabah güneş henüz yeni doğmuşken bir şarkı duydum ve olduğum yere mıhlanıp kaldım,hareket edemedim,gözlerim doldu. böyle şeyler kendiliğinden aniden olunca ,,, gözyaşı ve Allah uğruna, kaldığımız yerden allahuekber.}

blue blue skies

Allahım mesela şuan harika hissedebiliyorum,çünkü hissettirdiğinden. bundan öte bir açıklama, bir gerekçe yok. Senden bir öte veya senden bir başka bile yok.

bunu zihnim müthiş kavrıyor Allahım. buna tamamım ben.sen müziği yaratıyorsun. sen kelimeyi yaratıyorsun. sen her türlü algıyı yaratıyorsun. öyle ki bana bir "ben" mefhumu veriyorsun.

güzell Allah. bugün dolu yağdırdın. elimden geldiğince dua etmeye çalıştım o rahmet eserin yağmurlar inerken. Allahım bizler insanlar olarak yaşıyoruz ve bizim beklediklerimiz,istediklerimiz,gönlümüze göre hayr dilediklerimiz var. amin.

daha daha iyiyiz Allahım, teşekkür ederiz. ve yine Sen birşey öğrenmem için beni bir süreçten daha geçiriyorsun ya. ben bir de şerefimle geçeceğim Allahım bu çağdan.

bilen Allah. bildir ya rab.

mersi.

you mean everything to me

bu aralar yoğun olucaz ne güzel. sonra gezip tozucaz. görmediklerimizi görücez. değişik birşeylere heyecanım var. beklentiden,plandan ziyade daha başka şeylerle meşguliyet. birisi hakkında ne düşündüğümü bildirmemi seviyorum. çünkü hep dışım içim bir geziyorum. bildirimlere doymam.

dilerim havanın iyi olduğu günlere denk geliriz. veya soğuktan donup birbirimize sokuluruz. Allahım kalplerimiz hiç uyumasa da hep Seni ansa da biz birbirimizde bi Seni görsek.

çok şükür.

hangi kesret,hangi vahdet

insanlara dair olan beklentilerime ceza kesiyorum. buna izin vermemeye çabalıyım. böylece hayalkırıklığı vs. mümkün olmuyor. yani sonuçta insan bu. insan. insanı kavrıyorum. ve onlara, kendim için doğurduğum her beklenti parçasını öldürüyorum. bence çok mantıklı. insanın doğasını anlıyorum. yaratılışı malum. yaratık oluşu malum ya, işte ondan.

ve böylece hayatı daha da kolay yaşayabilme gibi bi düşüncem meydana geliyor. ben kendimle mücadele halinde iken.

kendimden kendime.