elimi uzattığım,elime aldığım şey, her şey erise..güneş yine ve yeni üstümüze doğmuş, sırtımızda,ruhumuzda taşıdığımız ve taşımakta da bi o kadar ısrarlı olduğumuz yüklerimizle karşılamaya,aydınlanmaya durmuşuz; bilinçsizliğimizden. ritim,melodiler,tını, kelimeler,oluşan anlamlar ve oluşturmak istediklerimiz.söze dökülemeyenler, dökmesi başarılamayanlar.hislerin yoğunluğu, farklı ifade edişlere olan açlık.Allahım bazı aralarda sinirli bir çocuk oluyorum. bir de bu ara içtensiz ve samimiyetsiz görüyorum kendimi. kendim. kendim. son zamanlarımda en çok kullandığım kelime olabilir.Allahım bu dinlediğim şarkı gerçekten çok güzel. harika olmuş. gerçekten.eğri duruşlarım, çok-oldukça-fazla-durmadan-susmadan söylemlerim, havalı veya kibirli -ymiş gibi veya hakikaten de öyle olmalarım. -insan da biraz yaşama coşkusu olurmuş-
hep dediğim gibi
Allahım sana seslenebiliyorsam sorun yoktur.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder