ağzımda eriyen çikolata.dökülen saçlar.içilen kahveler,çaylar;çikolata ile.mutlu olduğumda mutlu olduğumu söylüyorum. belki de bu hayatı bu kadar zorlaştıranlar sadece kendilerimizdir.mümkün.nabokov okuyorum.lolita.
kesinlikle iyiyim. bu aralar. dökülen saçlarım eşliğinde birçok kavram,olgu ve sınıf farklılıkları diye gösterilen çoğu şeyin ayırımına varıp,belirgenliştirirken,sancılı zamanlarımın en sonrasında yine en iyiyim.çünkü elimde sonuç var. çünkü hissettiğim bir ruh,his ve umut. bir inanç.
şükür.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder