üşüyen bir çift ayak var, nerelere götürelim.
sevgi ve paylaşmak ; love and share çok güzel şeyler. ama egolarımız ile engelliyoruz biz bu akımları.resmen engel.
ben daha da farkediyorum, ne kadar içten bi şekilde, neler kadar önemseyebildiğimi. ben çok önem verebiliyorum karşımdaki insan muhatabıma. kim olursa.. ve içinde yaşadığımız dünya da bu şu an tuhaf karşılanabilecek bir durum.
üç cümlemden üçü de dua ise.
söyleyecek daha iyi birşey bulamadığımdandır. belki daha iyi birşey de olmadığından.
Allahım ben diyorum ki şimdi, ya ne gerek vardı egoyu sahnelemeye. Allahım farkediyorum ki karşımdaki egosunu çıkartıp üstüme salınca ben de çıkartıyorum.sonra da acaba susup daha olgun bir davranış daha nasıl sergileyebilirdim diye düşünüyorum.kardeşlerim, bana egonuzla gelmeyin. itiyosunuz. en önemlisi de bu. sizi negatif imgelerle ve duygularla hatırlayıp,anabiliyorum sonra.hoş mu oluyor yani. benim sizi absorbe edebilmem meselesin de ise, benim daha kırkbeş kırın fekmek yemem gerek.
Allahım bir tane gerek görememiştim ama hikmetin gösteriyor. senin terbiyendir, terbiye sürecinde yaşattıklarındır bunlar yarabbim. nolur tezelden ahlakımızı güzel eyle.
Allahım içime nasıl bir şey vermiş isen, böyle içim umman. böyle içim derya. böyle içim okyanus. kapsıyorum yarabbim.içime alıyorum da sevgi ile, merhamet ile, hoşgörü ile kucaklıyorum.açımdan oha diyip şaşırıyorum da kendime, ama sonsuz-sınırsızlığının tezahürüdür yarabbim. tahayyül edemediğimiz.
Allahım içime vermeyip,içimden getirmeyip beni çekingenlikle süslüyor ve beklememi söylüyorsun ve ben bekliyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder